Muzyka starożytnej Grecji jest jedną z najstarszych kultur muzycznych, ściśle związaną z poezją oraz kultem religijnym. Z kilku znalezionych do dziś utworów, najwcześniejsze pochodzą z VII w p.n.e. i dotyczą poety i muzyka Terpandra.

Nasza znajomość muzyki starożytnej opiera się na opisach starożytnych autorów, jak Platon, Arystydes, czy Ptolemeusz, oraz traktatach teoretyków muzycznych.

Najstarszymi formami muzycznymi są hymny. Grecy wykonywali także peany, czyli pieśni chóralne na cześć Apolla i Artemidy, później także na cześć innych bogów. Również pieśń triumfalna z okazji zwycięstwa wojennego lub igrzysk, dytyramby, wzniosłe lub tragiczne pieśni pochwalne, rodzaj ody. Charakteryzuje się stylem patetycznym i ekstatycznym, przejętym po starożytnych hymnach ku czci boga Dionizosa (grecki: Dityrambos).

Wykonywano tez ody, rapsodie, elegie, pieśni chóralne o charakterze weselnym (epithalamium).

Najsławniejszymi instrumentami greckimi były:

Aulus -dęty instrument muzyczny z grupy aerofonów, z podwójnym stroikiem, używany w starożytnej Grecji, związany gł. z kultem Apollina.

Kitara - starogrecki instrument muzyczny z grupy strunowych (chordofonów), szarpanych. Pudło rezonansowe posiadało 2 ramiona połączone poprzeczką zwaną jarzmem.

Harfa - instrument strunowy szarpany, znany od czasów starożytnych. We współczesnej formie posiada kształt trójkąta: jeden bok stanowi rozszerzające się ku dołowi pudło rezonansowe, które harfista opiera o ramię, górną część - wygięta faliście rama.

Lira - instrument strunowy szarpany, znany w starożytnej Mezopotamii, Azji Mniejszej, Afryce Północnej, Grecji. Do rezonatora ze skorupy żółwia lub drewna przymocowane były 2 ramiona połączone poprzeczką. Między rezonatorem a poprzeczką rozpiętych było 7 do 11 strun, szarpanych palcami. W starożytnej Grecji lira była instrumentem kultu Apollina, symbolem umiaru, harmonii i równowagi.

Forminga - odmiana kitary

Syrinks - instrument muzyczny w starożytnej Grecji, zwany obecnie fletnią Pana lub multanką. Szczególnie rozpowszechniony w Arkadii.

Salpinks - tuba, grecki instrument dęty pochodzenia wschodniego. Trąba o długiej i prostej rurze, która na jednym końcu rozszerzała się w czaszę głosową, a z drugiego była zakończona ustnikiem. Salpinks wykonywano z brązu lub żelaza. Używane były w wojsku do dawania sygnałów i podczas igrzysk olimpijskich na znak rozpoczęcia zawodów oraz przy ogłaszaniu zwycięzców.