![]() ![]() ![]() ![]() |
NOWO¦CI Strona Główna |
![]() ![]() ![]() ![]() |
||||||
|
Ogólna
budowa rytuału starogreckiego Brak dokładnych danych na temat starożytnych praktyk religijnych często
zmusza rekonstrukcjonistów do tworzenia własnych rytuałów obchodu świąt we
współczesnych czasach. Zgodnie z podstawową dla rekonstrukcjonizmu zasadą
dbałości o historyczne szczegóły należy rytuał taki jak najbardziej zbliżyć do
oryginału. Dlatego istotne wydaje się najpierw przestudiowanie samego znaczenia
danego święta w starożytności, a następnie odtworzenie go w zgodzie z
przestawionym poniżej schematem (częściowo na podstawie moich własnych
doświadczeń, a więc to współczesna innowacja). Pamiętać należy, iż jest
to tylko bardzo pobieżny opis i służy tylko jako wstęp do tworzenia
współczesnych wersji rytuałów starogreckich. 1.
1. Ablucja
(oczyszczenie) Starożytni Grecy wierzyli, że przed rozpoczęciem świąt albo przed
złożeniem ofiary należy najpierw oczyścić się z trosk codziennego życia. Na
greckich amforach i w greckich wierszach znajdujemy obrazy takiej rytualnej
kąpieli. Typowo rytuał odbywał się w domu wiernego lub nad rzeką. Wierny polewa
się wodą stojąc w rzece (lub balii z wodą, jeśli ma to miejsce w domu) i prosi
bogów o oczyszczenie go z miasma –
rytualnego brudu. 2.
2. Inwokacja Właściwy rytuał odbywa się zazwyczaj przed ołtarzem danego bóstwa, w domu
wiernego lub na łonie przyrody, np. w lesie. W dzisiejszych czasach w praktyce
oznacza to rozpalenie rytualnego ogniska. Poświęcenie ognia polega na lekkim skropieniu
go wodą. Można teraz zapalić też kadzidło. Teraz należy unieść ręce i
rozpocząć inwokację: „Niech odejdą wszyscy, którzy nieczyści są wobec bogów! Słysz moje modły,
[tu imię bóstwa z jego epitetami lub przywołaniem dziedzin, którym patronuje] i spójrz na mnie przychylnym wzrokiem!” (Akúson ten proseuchén mu kai me blépson ex
eúnoias) 3.
3. Hymnodia Hymnodia składa się z opowiedzenia mitu na temat bóstwa, któremu
poświęcony jest rytuał, lub recytacji bądź odczytania hymnu (sekcję tę można
pominąć w przypadku rytuałów specjalnych). „Uciszcie
się i wysłuchajcie hymnu [mitu] o …” 4.
4. Libacja
(płynna ofiara z wina) Libacja polega na złożeniu danemu bóstwu ofiary z wina. Typowo wygląda to
w ten sposób, że kapłan prowadzący rytuał podnosi do góry puchar wina, wzywając
imienia danego bóstwa. Następnie upija łyk wina, a jeśli rytuał odbywa się w
grupie, puchar krąży wśród uczestników, z których każdy robi to samo. Kapłan
wylewa resztę wina na ziemię. „Przyjmij
sponde –
płynną ofiarę z wina, którą składam dziś Tobie.” (Hypolabé ten spondén, hén soi thýo témeron) 5.
5. Złożenie
ofiary Niektóre święta wymagają też złożenia ofiary. Należy oddzielić część
jadła przeznaczoną dla bogów i wrzucić ją do ognia. „Przyjmij!” (Hypolabe!) 6.
6. Uczta Na zakończenie odbywa się uczta z udziałem uczestników (i bogów). „Uczcijmy
teraz bogów ucztą!” (Hypó
tu sympósiu latréuomen nýn tus theús!) |
||||||||
|
|
|
English version ![]() |
||||
Kopiowanie, przetwarzanie i umieszczanie tekstów bez zgody autorów surowo zabronione. |
|
|||
| Copyright 2006 © | version 1.4 |